{"id":10171,"date":"2018-09-13T12:34:12","date_gmt":"2018-09-13T10:34:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.noworudzianin.pl\/WWW\/?p=10171"},"modified":"2018-09-21T12:15:58","modified_gmt":"2018-09-21T10:15:58","slug":"rzeczy-zwyczajne-wykonywal-w-sposob-nadzwyczajny-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.noworudzianin.pl\/WWW\/2018\/09\/13\/rzeczy-zwyczajne-wykonywal-w-sposob-nadzwyczajny-1\/","title":{"rendered":"Rzeczy zwyczajne wykonywa\u0142 w spos\u00f3b nadzwyczajny (1)"},"content":{"rendered":"

Dzisiaj mija 26 rocznica \u015bmierci ks. Zdzis\u0142awa Ostapiuka, noworudzkiego dziekana w\u00a0latach 1969-1992. Z\u00a0kolei 24 marca min\u0119\u0142a 53 rocznica \u015bmierci ks. Micha\u0142a Bia\u0142ow\u0105sa, dziekana w\u00a0latach 1949-1953 i\u00a01957-1965<\/p>\n

Z tej samej wsi co ks. Bia\u0142ow\u0105s pochodzi o. Wenanty Katarzyniec. Obyd\u00f3w (dzisiaj ok. 230 mieszka\u0144c\u00f3w, kiedy\u015b ponad 700) na Kresach Wschodnich wyda\u0142 czterech kap\u0142an\u00f3w: dw\u00f3ch braci Micha\u0142a i Kazimierza Bia\u0142ow\u0105s\u00f3w, ich kuzyna ks. Zygmunta Bia\u0142ow\u0105sa i ojca Wenantego Katarzy\u0144ca.
\n\u015aw. Maksymilian Kolbe, kt\u00f3ry bardzo ceni\u0142 sobie przyja\u017a\u0144 z o. Wenantym i kt\u00f3remu wiele zawdzi\u0119cza\u0142, tak okre\u015bli\u0142 jego postaw\u0119: \u201eO. Wenanty nie sili\u0142 si\u0119 na rzeczy nadzwyczajne, ale zwyczajne wykonywa\u0142 w spos\u00f3b nadzwyczajny\u201d.<\/p>\n

Wenanty Katarzyniec, kap\u0142an z zakonu o. franciszkan\u00f3w (Bracia Mniejsi Konwentualni), urodzi\u0142 si\u0119 7 pa\u017adziernika 1889 roku we wsi Obyd\u00f3w, oddalonej o 4\u00a0km od rodzinnej parafii Kamion\u00adka Strumi\u0142\u0142owa, le\u017c\u0105cej w\u00f3wczas\u00a0w zaborze austriackim, a po 1918\u00a0roku nale\u017c\u0105cej administracyjnie do wojew\u00f3dztwa tarnopolskiego, na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej (dzi\u015b Kamionka Buska na Ukrainie).
\nNa chrzcie \u015bwi\u0119tym otrzyma\u0142 imi\u0119 J\u00f3zef. Od wczesnych lat \u201eby\u0142 dla rodzic\u00f3w \u2013 jak zeznaje jego proboszcz \u2013 istn\u0105 pociech\u0105\u201d, zawsze pos\u0142uszny i pracowity, przy tym pobo\u017cny i skromny. Pas\u0105c krowy \u015bpiewa\u0142 pie\u015bni nabo\u017cne lub odmawia\u0142 r\u00f3\u017caniec, a przy okazji aposto\u0142owa\u0142 w\u015br\u00f3d r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w. <\/p>\n

W si\u00f3dmym roku \u017cycia zacz\u0105\u0142 ucz\u0119szcza\u0107 do szko\u0142y podstawowej. Pierwszy rok uczy\u0142 si\u0119 w miejscowej szk\u00f3\u0142ce, a potem przez pi\u0119\u0107 lat chodzi\u0142 do odleg\u0142ej o 4 km Kamionki. Marzy\u0142 o po\u015bwi\u0119ceniu si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 Bo\u017c\u0105, ale nie mog\u0105c, z powodu biedy, uda\u0107 si\u0119 do seminarium duchownego, kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 rok w szkole wydzia\u0142owej w Radziechowie, a przez cztery nast\u0119pne lata (1904\/5-1907\/8) w seminarium nauczycielskim we Lwowie. Na \u017cycie i nauk\u0119 czerpa\u0142 ze stypendium i z korepetycji. Dzi\u0119ki swym niepospolitym zdolno\u015bciom i niespotykanej pilno\u015bci otrzymywa\u0142 zawsze chwalebne \u015bwiadectwa.<\/p>\n

W 1907 r. zapuka\u0142 do klasztoru franciszka\u0144skiego we Lwowie i poprosi\u0142 o przyj\u0119cie go do zakonu. Prze\u0142o\u017cony wystawi\u0142 go na pr\u00f3b\u0119, bo poleci\u0142 mu sko\u0144czy\u0107 wpierw szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 i nauczy\u0107 si\u0119 \u0142aciny, kt\u00f3rej dot\u0105d nie przerabia\u0142. Po roku Katarzyniec przyni\u00f3s\u0142 mu \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci z odznaczeniem, a na egzaminie z \u0142aciny potrafi\u0142 t\u0142umaczy\u0107 nawet Cezara i Cycerona.<\/p>\n

25.08.1908 r. otrzyma\u0142 we Lwowie habit zakonny wraz z nowym imieniem: Wenanty i rozpocz\u0105\u0142 roczny nowicjat, po kt\u00f3rym z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbywa\u0142 w seminarium zakonnym w Krakowie. Przez szereg lat by\u0142 dusz\u0105 k\u00f3\u0142ka kleryckiego \u201eZelus Seraphicus\u201d jako jego sekretarz, a potem prezes. Wyg\u0142osi\u0142 wiele referat\u00f3w, zw\u0142aszcza o Niepokalanej. Wielu kleryk\u00f3w poci\u0105gn\u0105\u0142 do Arcybractwa Adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, a sam co godzin\u0119 zjawia\u0142 si\u0119 przed tabernakulum.<\/p>\n

2.06.1914 r. o. Wenanty otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Zawiadamiaj\u0105c o nich rodzic\u00f3w, na p\u00f3\u0142 roku przedtem, pisa\u0142: \u201eObym je przyj\u0105\u0142 jak najgodniej! Pro\u015bcie ze mn\u0105 Pana Boga o to, \u017cebym, je\u017celi mam zosta\u0107 kap\u0142anem, by\u0142 dobrym i \u015bwi\u0105tobliwym kap\u0142anem\u201d. Wkr\u00f3tce jego rodzinna wioska, do kt\u00f3rej zawita\u0142 na prymicje, mog\u0142a si\u0119 przekona\u0107 o jego dobroci. Wybuch\u0142a w\u00f3wczas wojna, a on w czasie przesuwaj\u0105cego si\u0119 frontu sta\u0142 si\u0119 anio\u0142em pocieszycielem dla rodak\u00f3w. <\/p>\n

We wrze\u015bniu tego\u017c roku stan\u0105\u0142 do pracy duszpasterskiej w parafii franciszka\u0144skiej w Czyszkach pod Lwowem. Cho\u0107 rok tu tylko pracowa\u0142, zdoby\u0142 sobie najwy\u017csze uznanie parafian i proboszcza. \u201e\u015amia\u0142o mog\u0119 powiedzie\u0107 \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 ten ostatni \u2013 i\u017c w moim \u017cyciu czterdziestoletnim w zakonie poza o. Wenantym nie spotka\u0142em tak wyrobionego charakteru\u2026 To kap\u0142an wed\u0142ug Serca Bo\u017cego\u201d. Okaza\u0142 si\u0119 doskona\u0142ym kaznodziej\u0105, dobrym spowiednikiem i \u015bwietnym wychowawc\u0105 dzieci. Najch\u0119tniej wyje\u017cd\u017ca\u0142 do chorych, nie zwa\u017caj\u0105c na grasuj\u0105ce w\u00f3wczas choroby zaka\u017ane.<\/p>\n

W sierpniu 1915 roku prze\u0142o\u017ceni odwo\u0142ali go do Lwowa, gdzie mu powierzyli odpowiedzialny obowi\u0105zek magistra kleryk\u00f3w nowicjusz\u00f3w, a wkr\u00f3tce i profes\u00f3w. Mia\u0142 wiele pracy w seminarium zakonnym, bo na nowicjacie uczy\u0142 kandydat\u00f3w zakonno\u015bci i uzupe\u0142nia\u0142 ich studia gimnazjalne, a starszym klerykom wyk\u0142ada\u0142 filozofi\u0119 i j\u0119zyk grecki, mimo to ch\u0119tnie przyj\u0105\u0142 jeszcze obowi\u0105zek prefekta braci zakonnych, podejmowa\u0142 si\u0119 te\u017c pracy ko\u015bcielnej, g\u0142osz\u0105c cz\u0119sto kazania i d\u0142ugie godziny sp\u0119dzaj\u0105c w konfesjonale, nadto udziela\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz, wyk\u0142adaj\u0105c katechizm nowicjuszkom Zgromadzenia Si\u00f3str Franciszkanek Rodziny Maryi oraz spowiadaj\u0105c chorych i kaleki w zak\u0142adzie si\u00f3str j\u00f3zefitek przy ulicy Kurkowej. Jedna z tych penitentek, pozbawiona obydwu n\u00f3g, opowiada: \u201eGorycze, zw\u0105tpienia: wszystko potrafi\u0142 dobroci\u0105 ukoi\u0107! Zawsze po spowiedzi przed nim odbytej, ow\u0142ada\u0142 dusz\u0105 b\u0142ogi pok\u00f3j: czu\u0142am \u017ce spowiada\u0142am si\u0119 u \u015bwi\u0119tego\u201d. Znajdowa\u0142 jeszcze czas do pisania artyku\u0142\u00f3w do \u201eGazety Ko\u015bcielnej\u201d, a redaktor widz\u0105c, jak s\u0105 one poczytne, wo\u0142a\u0142: \u201eWi\u0119cej! Jeszcze wi\u0119cej!\u201d Wci\u0105\u017c studiowa\u0142, zw\u0142a\u00adszcza Katechizm Soboru Trydenckiego, twierdz\u0105c, \u017ce tam mo\u017cna wszystko tycz\u0105ce wiary znale\u017a\u0107. Nie traci\u0142 ani chwilki czasu. (c.d.n.)
\nwww.wenanty.pl<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Str. 13 w numerze 346 tygodnika \u201eNoworudzianin\u201d dost\u0119pny w<\/span> archiwum<\/a>.<\/p>\n