![\"\"](\"https:\/\/www.noworudzianin.pl\/WWW\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/IMG_0005.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n
W \u015bredniowieczu oznacza\u0142a Ziemi\u0119 Lubelsk\u0105, w p\u00f3\u017aniejszych wiekach i dzisiaj te\u017c, okre\u015bla wojew\u00f3dztwo lubelskie. I ten w\u0142a\u015bnie region postanowili\u015bmy zwiedzi\u0107 na zako\u0144czenie wakacji. No wi\u0119c bardzo wczesnym rankiem 3 wrze\u015bnia, 46-cio osobowa grupa student\u00f3w UTW usadowi\u0142a si\u0119 wygodnie w du\u017cym Smilebusie i z naszym ju\u017c Adasiem za kierownic\u0105, zabieraj\u0105c jakby w locie te\u017c naszego pilota Tomka \u015anie\u017cka, pomkn\u0119li\u015bmy do Lublina. Punktualnie o 14-ej stan\u0119li\u015bmy pod lubelsk\u0105 archikatedr\u0105, gdzie ju\u017c czeka\u0142a na nas przesympatyczna pani przewodnik, mieszkanka i mi\u0142o\u015bniczka swojego miasta. Archikatedra konsekrowana w pierwszych latach XVII wieku zachwyca swoim wn\u0119trzem. Pi\u0119kne freski , XVII-wieczny o\u0142tarz z czarnej gruszy liba\u0144skiej, mn\u00f3stwo z\u0142oce\u0144 a w bocznym o\u0142tarzu obraz Matki Boskiej P\u0142acz\u0105cej, kt\u00f3ry w 1949 roku p\u0142aka\u0142 krwawymi \u0142zami (zebrane zosta\u0142y umieszczone w jednym z kamieni w koronie Maryi). T\u0119 \u201elubelsk\u0105 per\u0142\u0119 baroku\u201d uzupe\u0142nia Zakrystia Akustyczna wraz ze skarbcem, gdzie mogli\u015bmy obejrze\u0107 wystawione przedmioty liturgiczne. Ca\u0142o\u015b\u0107 pokryta jest cudnymi freskami iluzjonistycznymi. Malowniczymi uliczkami starego miasta dochodzimy do kr\u00f3lewskiego zamku. Wzniesiony w XII wieku i wielokrotnie przebudowywany, s\u0142u\u017c\u0105cy do\u015b\u0107 d\u0142ugo r\u00f3wnie\u017c jako wi\u0119zienie, teraz jest siedzib\u0105 Muzeum Lubelskiego. Dobudowana do zamku przez Kazimierza Wielkiego (XIV wiek) Kaplica Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, a pokryta rusko-bizantyjskimi freskami przez W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142\u0119, jest jednym z najcenniejszych zabytk\u00f3w w Polsce. Id\u0105c dalej urokliwymi uliczkami, nasza uwaga zostaje przykuta dziwnym, ca\u0142kiem wsp\u00f3\u0142czesnym (w formie) znakiem. Jest na nim wizerunek kata, a pod nim stoi… dawny, katowski kamie\u0144. Znak ostrzega, aby na kamie\u0144 nie stawa\u0107, bo b\u0119dzie nieszcz\u0119\u015bcie. No i rzeczywi\u015bcie – kolega, kt\u00f3ry w takie rzeczy nie wierzy, stan\u0105\u0142 na kamieniu i… wieczorem ju\u017c nie mia\u0142 swego telefonu! Troch\u0119 ju\u017c zm\u0119czeni podr\u00f3\u017c\u0105 i spacerem kwaterujemy si\u0119 w hotelu Lw\u00f3w na najbli\u017csze cztery noce. Nast\u0119pnego dnia zaraz po \u015bniadaniu wyje\u017cd\u017camy do Zamo\u015bcia. \u0141ukasz, nasz przewodnik, opowiada ciekawe historie o mijanych po drodze miasteczkach. A tymczasem Zamo\u015b\u0107, niegdy\u015b prywatne miasto wita nas swoim przepysznym ratuszem i fantastycznymi ormia\u0144skimi kamieniczkami. Zagl\u0105damy jeszcze na Ma\u0142y Rynek i Solny Rynek (bo rynk\u00f3w Zamo\u015b\u0107 ma a\u017c trzy) i po kawowej przerwie, w Starej Prochowni poznajemy histori\u0119 twierdzy z bardzo ciekawej prezentacji multimedialnej. Opuszczamy \u201eper\u0142\u0119 baroku\u201d, by przywita\u0107 si\u0119 z \u201echrz\u0105szczem, kt\u00f3ry brzmi w trzcinie\u201d w Szczebrzeszynie. Trzciny co prawda nie by\u0142o, ale chrz\u0105szcz sta\u0142 sobie na Rynku opodal malutkiego ratusza i ch\u0119tnie pozowa\u0142 do zdj\u0119\u0107. Szczebrzeszyn to jedno z najstarszych miast Lubelszczyzny o wielokulturowej i wieloreligijnej przesz\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c zagl\u0105damy do dawnej synagogi (zbudowana na pocz\u0105tku\u00a0XVII wieku, na miejscu\u00a0starej synagogi, kilkakrotnie palona i przebudowywana; odnowiona, od\u00a01965\u00a0roku pe\u0142ni rol\u0119 Miejsko-Gminnego O\u015brodka Kultury) a nast\u0119pnie wielkim kluczem otwieramy drzwi cerkwi Za\u015bni\u0119cia Przenaj\u015bwi\u0119tszej Bogurodzicy, najstarszego Polskiego Autokefalicznego Ko\u015bcio\u0142a Prawos\u0142awnego w Polsce (XVI wiek). Rzut beretem i jeste\u015bmy w Zwierzy\u0144cu – miasteczku po\u0142o\u017conym w\u015br\u00f3d las\u00f3w Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, niegdysiejsze letnisko rodu Zamoyskich. Kr\u00f3tka przechadzka do barokowego ko\u015bci\u00f3\u0142ka na wyspie i Muzeum Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, gdzie ogl\u0105damy ekspozycj\u0119 przyrody Roztocza i pi\u0119kne zdj\u0119cia prezentacji multimedialnej. Lokalny browar zaprasza na chwil\u0119 odpoczynku przy delikatnym, z\u0142ocistym \u201eZwierzy\u0144cu\u201d. Si\u0142 wystarcza na powr\u00f3t do hotelu i bardzo smaczn\u0105 obiadokolacj\u0119. Nast\u0119pnego dnia barokowy pa\u0142ac Zamoyskich (XVII wiek) otworzy\u0142 dla nas swoje podwoje. Wn\u0119trza, kt\u00f3re zachowa\u0142y autentyczny wystr\u00f3j z prze\u0142omu XIX i XX wieku – neobarokowe przepi\u0119kne plafony, piece z mi\u015bnie\u0144skich kafli, marmurowe kominki, d\u0119bowe parkiety, kolekcja malarstwa, mebli, rze\u017ab, luster, kobierc\u00f3w, porcelany, z\u0142oconych br\u0105z\u00f3w i sreber, stanowi\u0105ce dawne, autentyczne wyposa\u017cenie pa\u0142acu, przenosz\u0105 nas na chwil\u0119 w dawny, szlachecki pi\u0119kny \u015bwiat. Zrobi\u0142o si\u0119 ju\u017c bardzo ciep\u0142o, wi\u0119c na\u0142\u0119czowski park witamy z ochot\u0105. Troch\u0119 tej ochoty nam uby\u0142o, kiedy pani przewodnik bardzo d\u0142ugo i baaardzo historycznie opowiada\u0142a o Prusie, \u017beromskim, Sienkiewiczu a szczeg\u00f3lnie o pa\u0142acu Ma\u0142achowskich. A z tego wszystkiego zapami\u0119tali\u015bmy g\u0142\u00f3wnie to, \u017ce dziadka Prusa uwielbia\u0142y dzieci, bo rozdawa\u0142 im cukierki upuszczaj\u0105c je na parkowe \u015bcie\u017cki przez specjaln\u0105 dziur\u0119 w kieszeni p\u0142aszcza. Nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy niestety zago\u015bci\u0107 w pijalni wody mineralnej. Kilkugodzinny pobyt w Kazimierzu rozpocz\u0119li\u015bmy rejsem po Wi\u015ble. Malownicze widoki, lekki wiaterek – naprawd\u0119 by\u0142o mi\u0142o \u201eko\u0142ysa\u0107 si\u0119 w\u015br\u00f3d fal\u201d. Na spacer po lessowym w\u0105wozie wybrali\u015bmy oczywi\u015bcie ten najpi\u0119kniejszy- Korzeniowy D\u00f3\u0142. Fantastycznie poskr\u0119cane korzenie drzew rosn\u0105cych na skarpach tworz\u0105 przepi\u0119kny, bajkowy krajobraz. Do tego niezwyk\u0142e, popo\u0142udniowe \u015bwiat\u0142o, prze\u015bwiecaj\u0105ce przez korzenie i k\u0142ad\u0105ce si\u0119 na szar\u0105, lessow\u0105 ziemi\u0119 i zlewaj\u0105ce si\u0119 z zieleni\u0105 wywo\u0142uj\u0105 niesamowite kolorystyczne wra\u017cenia. W Kazimierzu jeszcze standardowa trasa turystyczna, dla ch\u0119tnych wej\u015bcie na g\u00f3r\u0119 Trzech Krzy\u017cy i czas na kaw\u0119 i posmakowanie kazimierskich kogut\u00f3w. Po dniu pe\u0142nym wra\u017ce\u0144 \u015bpimy jak zabici, ale ju\u017c rano rze\u015bko wyje\u017cd\u017camy na spotkanie z Duchem Bieluchem w kredowych podziemiach Che\u0142ma. Che\u0142m, kr\u00f3lewskie miasto, lokowane w XIV wieku te\u017c zach\u0119ca do zwiedzania. Z G\u00f3rki Che\u0142mskiej na kt\u00f3rej stoi katedra i dzwonnica, rozci\u0105ga si\u0119 szeroki widok na miasto. Przechodz\u0105c przez nie przygl\u0105damy si\u0119 mijanym ko\u015bcio\u0142om, cerkwiom, dawnej synagodze, rynkowi i co \u0142adniejszym, cho\u0107 niskim (za wzgl\u0119du na pod\u0142o\u017ce) kamieniczkom. Dobry Duch Bieluch obiecuje spe\u0142ni\u0107 nasze \u017cyczenia, a po bia\u0142ych podziemiach oprowadza nas – jak si\u0119 okazuje kole\u017canka Basi Korbas, szefowej naszego Muzeum Kopalni. Wizyta na Majdanku wprowadza smutny, przygn\u0119biaj\u0105cy nastr\u00f3j. Wra\u017cenie to pot\u0119guj\u0105 stada kr\u0105\u017c\u0105cych nad tym miejscem czarnych gawron\u00f3w. W Mauzoleum zapalamy znicz \u201edla pami\u0119ci i dla przestrogi\u201d a ma\u0142y bukiecik kwiat\u00f3w ofiarowujemy dzieciom, kt\u00f3re zosta\u0142y tam na zawsze. Popo\u0142udnie i wiecz\u00f3r w tym dniu sp\u0119dzamy na lubelskim rynku i korzystaj\u0105c z odbywaj\u0105cego si\u0119 w\u0142a\u015bnie Festiwalu Smak\u00f3w tu i \u00f3wdzie kosztujemy r\u00f3\u017cnych specja\u0142\u00f3w – a to baklawy albo moskoli, ser\u00f3w r\u00f3\u017cnego gatunku, kiszonych oliwek, kandyzowanych owoc\u00f3w… Po\u017cegnaln\u0105 kolacj\u0119 przygotowano dla nas w Mandragorze – restauracji serwuj\u0105cej tradycyjne dania kuchni \u017cydowskiej, czym zreszt\u0105 Lublin si\u0119 chlubi. Poniewa\u017c akurat wypada\u0142 szabas, na pocz\u0105tek wg tradycji podzielili\u015bmy si\u0119 cha\u0142k\u0105 (pyszna!) \u017cycz\u0105c sobie \u201eszabat szalom\u201d – czyli w wolnym t\u0142umaczeniu mi\u0142ego weekendu. Posi\u0142ek sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z roso\u0142u z kreplach (piero\u017cki z mi\u0119sem) co wszyscy przyj\u0119li z uznaniem i czulentu, kt\u00f3ry nie wszystkim przypad\u0142 do gustu. Pere\u0142k\u0105 na torcie tego wieczoru by\u0142 spacer po o\u015bwietlonym mie\u015bcie. Ranek nast\u0119pnego dnia by\u0142 pogodny jak zawsze, ale ju\u017c w powietrzu \u201ewisia\u0142a\u201d zmiana pogody. Opu\u015bcili\u015bmy go\u015bcinny hotel i jad\u0105c do domu zatrzymali\u015bmy si\u0119 jeszcze w Zalipiu, zwanym te\u017c malowan\u0105 wiosk\u0105. Dawno, dawno temu, wn\u0119trza niedu\u017cych i do\u015b\u0107 ubogich chat na podtarnowskiej wsi pokrywa\u0142y si\u0119 sadz\u0105 z domowego pieca. W izbach brakowa\u0142o komin\u00f3w, a okolice paleniska szybko czernia\u0142y od dymu. Zaradne zalipia\u0144skie gospodynie wpad\u0142y wi\u0119c na pomys\u0142 dekorowania pociemnia\u0142ych \u015bcian bia\u0142ymi nieregularnymi plamkami. Potem przyszed\u0142 pomys\u0142 na malowanie \u015bcian na zewn\u0105trz i dodanie kolor\u00f3w. Tak jak chaty, wymalowany jest te\u017c ko\u015bci\u00f3\u0142 i wyhaftowane ornaty. Pe\u0142ni zachwyt\u00f3w opu\u015bcili\u015bmy Zalipie i wtedy zacz\u0105\u0142 pada\u0107 deszcz…<\/p>\n
Jak zwykle bardzo dzi\u0119kujemy Agnieszce i Tomkowi \u015anie\u017ckom za przygotowanie pi\u0119knej wycieczki, a Adamowi Firusowi za wspania\u0142\u0105 i bezpieczn\u0105 jazd\u0119.<\/p>\n
Noworudzki UTW
\nAnna Szczepan
\nfot. A.Szczepan, J.Redlicki<\/p>\n
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n