![\"\"](\"https:\/\/www.noworudzianin.pl\/WWW\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/P02P1160015.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n
Co prawda prognozy pogodowe w grudniowy weekend (7,8 grudnia) nie by\u0142y najlepsze, ale nie przeszkodzi\u0142o to grupie turystycznej ani wyruszy\u0107 na rajd ani pojecha\u0107 na wycieczk\u0119. W sobot\u0119, ponad trzydziestoosobowa grupa AniKije Noworudzkiego UTW stawi\u0142a si\u0119 przy MOK w Nowej Rudzie na starcie VI Rajdu Barb\u00f3rkowego organizowanego przez Noworudzkie Ko\u0142o PTTK im. \u201eGwark\u00f3w Noworudzkich\u201d. Barb\u00f3rkowy Rajd jak zwykle by\u0142 imprez\u0105 mi\u0119dzypokoleniow\u0105. Tak wi\u0119c g\u00f3rniczymi \u015bladami kroczyli gwarkowie, studenci seniorzy i dzieci oraz tury\u015bci z zaprzyja\u017anionych K\u00f3\u0142 PTTK Oddzia\u0142u \u201eZiemi K\u0142odzkiej\u201d. Hymn g\u00f3rniczy zosta\u0142 wys\u0142uchany, symboliczny znicz pami\u0119ci g\u00f3rnik\u00f3w zapalony, okoliczno\u015bciowe znaczki rozdane i g\u00f3rniczy marsz wyruszy\u0142 na tras\u0119 pod wodz\u0105 Honorowych Sztygar\u00f3w Zmianowych – kol. Andrzeja w galowym mundurze i kol. Edka z g\u00f3rnicz\u0105 flag\u0105. Min\u0119li\u015bmy pozosta\u0142o\u015bci dawnego pola g\u00f3rniczego w centrum miasta, przeszli\u015bmy ulic\u0105 S\u0142oneczn\u0105 po nowej trasie spacerowo-rowerowej, zostawili\u015bmy po drodze Zak\u0142ady G\u00f3rnicze czerwonego piaskowca, dawne pole g\u00f3rnicze przy Zielonej Dolinie, zerkn\u0119li\u015bmy na Kopalni\u0119 Surowc\u00f3w Skalnych \u201eGabro\u201d w S\u0142upcu (niekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce chcieliby taki widok mie\u0107 z okien) i dotarli\u015bmy do Pomnika Trudu G\u00f3rniczego na O\u015b. Wojska Polskiego. Tu zapalony zosta\u0142 kolejny znicz dla pami\u0119ci g\u00f3rniczej noworudzkiej braci. Jeszcze chwila drogi i stan\u0119li\u015bmy przy szybie Nowy I, gdzie zako\u0144czy\u0142a sie trasa rajdu. Na \u201eco\u015b ciep\u0142ego\u201d zeszli\u015bmy do restauracji \u201eNowa Renoma\u201d, gdzie po licznych konkursach dla dzieci i doros\u0142ych nast\u0105pi\u0142o oficjalne zako\u0144czenie VI Rajdu Barb\u00f3rkowego.<\/p>\n
Kiedy nast\u0119pnego dnia (niedziela) zm\u0119czeni rajdowicze odpoczywali, niezmordowani wycieczkowicze NUTW z samego rana zapakowali si\u0119 do \u201eu\u015bmiechni\u0119tego\u201d busa i z naszym Adasiem za kierownic\u0105 pojechali do Poznania. A powod\u00f3w ku temu by\u0142o kilka: na pozna\u0144skim, \u015bwi\u0105tecznym jarmarku odbywa\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie festiwal rze\u017ab lodowych, niedawno otwarte Muzeum Pyry te\u017c koniecznie musieli\u015bmy zwiedzi\u0107 a i do Pozna\u0144skiej Fary oraz ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Antoniego Padewskiego trzeba by\u0142o zajrze\u0107. No i bardzo chcieli\u015bmy si\u0119 spotka\u0107 z Agnieszk\u0105 \u015anie\u017cek, nasz\u0105 bardzo zaprzyja\u017anion\u0105 przewodniczk\u0105 i pos\u0142ucha\u0107 jej opowie\u015bci (lekkiej lekcji historii) o Poznaniu. Na Rynku przywita\u0142y nas trykaj\u0105ce si\u0119 kozio\u0142ki ubrane w okoliczno\u015bciowe miko\u0142ajowe sukienki. A sk\u0105d kozio\u0142ki na pozna\u0144skim ratuszu opowiada legenda (jest ich zreszt\u0105 kilka). Kozio\u0142ki mia\u0142y uratowa\u0107 uczt\u0119 wydan\u0105 z okazji zawieszenia zegara na wie\u017cy, na kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym daniem mia\u0142 by\u0107 pieczony jele\u0144, ale si\u0119 spali\u0142. Piecze\u0144 wi\u0119c mia\u0142a by\u0107 z kozio\u0142k\u00f3w. Ale sprytne kozio\u0142ki, przeczuwaj\u0105c jednak, co si\u0119 \u015bwi\u0119ci, wyrwa\u0142y si\u0119 kucharzom i uciek\u0142y schodami wprost na ratuszow\u0105 wie\u017c\u0119 i wskoczy\u0142y na gzyms nad zegarem. Oczom t\u0142umu ukaza\u0142 si\u0119 niecodzienny widok \u2013 przestraszone kozio\u0142ki zacz\u0119\u0142y na zegarze tryka\u0107 si\u0119 rogami. Rozbawi\u0142o to wszystkich z wojewod\u0105 w\u0142\u0105cznie i wszystkie winy kuchcikom zosta\u0142y darowane, a zdarzenie jest upami\u0119tniane do dnia dzisiejszego. Pokr\u0119cili\u015bmy si\u0119 troch\u0119 po jarmarku, zagl\u0105daj\u0105c tu i \u00f3wdzie do jarmarcznych budek i s\u0142uchaj\u0105c opowie\u015bci o tzw. budniczych domkach – rzadko spotykanych zabytkach zabudowy handlowej. Na d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 zatrzymujemy si\u0119 przy tworzonych na naszych oczach lodowych rze\u017abach. W ruchu s\u0105 pi\u0142y, jakie\u015b d\u0142uta, wiertarki i inne zupe\u0142nie dziwne narz\u0119dzia ale z bry\u0142 lodu wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 pi\u0119kne kszta\u0142ty. Tymczasem wabi nas pi\u0119kna fasada Pozna\u0144skiej Fary. Bogato zdobiona barokowa budowla z r\u00f3wnie bogato zdobionym wn\u0119trzem, uznawana za jeden z najwi\u0119kszych i najpi\u0119kniejszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w barokowych, te\u017c ma swoj\u0105 legend\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z XIX – to wiecznymi organami. Pono\u0107 od czasu do czasu (ostatnio w 2000 roku?) zjawia si\u0119 tajemnicza dama w czarnej sukni, b\u0119d\u0105ca duchem ofiarodawczyni rzeczonych organ\u00f3w… Pozna\u0144ski Zamek Kr\u00f3lewski ogl\u0105damy tylko z zewn\u0105trz. Powsta\u0142 najprawdopodobniej w XIII wieku wzniesiony przez Przemys\u0142a II, ksi\u0119cia pozna\u0144skiego, wielkopolskiego i nawet krakowskiego, a wreszcie przez rok kr\u00f3la Polski. Z ciekawo\u015bci\u0105 s\u0142uchamy kolejnej legendy – tym razem o powstaniu wzg\u00f3rza zamkowego – no bo sk\u0105d na nizinie g\u00f3rka? Ano za spraw\u0105 diab\u0142\u00f3w, kt\u00f3re postanowi\u0142y wrzuci\u0107 olbrzymi kamie\u0144 w nurty Warty i zatopi\u0107 miasto (bo szatanom bardzo si\u0119 nie podoba\u0142a katedra…), ale im si\u0119 nie uda\u0142o i z kamienia zrobi\u0142o si\u0119 wzg\u00f3rze. Stoj\u0105cy naprzeciw zamku ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Antoniego Padewskiego zachwyci\u0142 swoim wn\u0119trzem i obrazem Matki Bo\u017cej w Cudy Wielmo\u017cnej Matki Poznania. Lokalnymi specja\u0142ami posilamy si\u0119 w Bamberce (by\u0142o pysznie, cho\u0107 mo\u017ce ciut za s\u0142ono) i w Muzeum Pyry zdobywamy ca\u0142\u0105 wiedz\u0119 o naszym ziemniaku. Zwiedzanie zaczyna si\u0119 bardzo nietypowo, bo od warsztat\u00f3w przygotowania pieczonego ziemniaka. Kiedy nasz ziemniak si\u0119 piecze, my s\u0142uchamy historii jak to z tym ziemniakiem by\u0142o. \u017be przyby\u0142 do Europy z Pizzarem, \u017ce na pocz\u0105tku by\u0142 traktowany jako ro\u015blina ozdobna a zjedzenie surowej bulwy najcz\u0119\u015bciej wywo\u0142ywa\u0142o chorob\u0119. Dopiero upieczone przez przypadek pokaza\u0142y jakie s\u0105 smaczne. Do Polski dotar\u0142y w wieku XVII i pozostaj\u0105 z nami do dzisiaj, a najlepsze dania z ziemniaka mo\u017cna zje\u015b\u0107 w Wielkopolsce. Muzeum \u017cegnamy z gor\u0105cym ziemniakiem w torebeczce. Jeszcze szybki rzut oka na iluminacje jarmarkowe i gotowe, o\u015bwietlone lodowe rze\u017aby i wyje\u017cd\u017camy z miasta pe\u0142nego legend. Powr\u00f3t do Poznania jest ju\u017c w\u0142a\u015bciwie zaplanowany.<\/p>\n
Noworudzki UTW
\nAnna Szczepan
\nfot. A.Szczepan, J.Redlicki<\/p>\n
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n