W sobot\u0119 4 sierpnia mia\u0142o by\u0107 tak upalnie jak przez ostanie dni, w zwi\u0105zku z tym zagorzali tury\u015bci NUTW AniKije zamiast mozolnie i\u015b\u0107 do Srebrnej G\u00f3ry (jak by\u0142o planowane), postanowili pospacerowa\u0107 po swoim mie\u015bcie \u2013 czyli przej\u015b\u0107 si\u0119 Szlakiem Grodu nad W\u0142odzic\u0105. Tyle, \u017ce ten szlak dla nas zacz\u0105\u0142 si\u0119 przy \u201ewodoci\u0105gach\u201d, gdzie punktualnie o 9-ej stawi\u0142o si\u0119 17 os\u00f3b. W doskona\u0142ych nastrojach (bo przecie\u017c idziemy razem!) skierowali\u015bmy si\u0119 ku ulicy Cichej, dawnego XV-wiecznego traktu p\u0105tniczego i kupieckiego \u0142\u0105cz\u0105cego Now\u0105 Rud\u0119 z Z\u0105bkowicami. Ulica po\u0142o\u017cona w dolinie nie przyt\u0142acza\u0142a gor\u0105cem. Ma\u0142y bo ma\u0142y strumie\u0144 Woliborki i przydro\u017cne drzewa dawa\u0142y troch\u0119 ch\u0142odu i cienia. Sz\u0142o si\u0119 dobrze, wi\u0119c gdy doszli\u015bmy do placu zabaw, \u201emusowo\u201d nale\u017ca\u0142o wypr\u00f3bowa\u0107 wszystkie hu\u015btawki! Zabawa by\u0142a przednia i mo\u017ce lepiej nie dociekajmy, co by o nas pomy\u015bla\u0142 kto\u015b patrz\u0105cy z boku… Syci zabawy pow\u0119drowali\u015bmy dalej, w kt\u00f3rym\u015b momencie zastanawiaj\u0105c si\u0119 mocno, czy aby nie pobrodzi\u0107 po rzeczce, bo akurat zej\u015bcie do niej by\u0142o nader dogodne, ale summa summarum pomys\u0142 zosta\u0142 porzucony i pow\u0119drowali\u015bmy dalej, opowiadaj\u0105c sobie nawzajem w kt\u00f3rym domu mieszka\u0142 kiedy\u015b kto\u015b ze znajomych, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na nieliczne, zachowane stare portale i opuszczone domostwa. Tak dotarli\u015bmy do najstarszego domu w Nowej Rudzie, z przyjemno\u015bci\u0105 znajduj\u0105c jego stan, Nepomucena na swoim miejscu i u\u0142adzony placyk. Tylko Woliborka, kwitn\u0105ca wielobarwnym kwieciem niekoniecznie powinna tak wygl\u0105da\u0107. Ch\u0119\u0107 obejrzenia tego, co oferuje Galeria Mozaika spe\u0142z\u0142a na niczym, albowiem przybytek kultury (z ciekawymi sk\u0105din\u0105d wystawami) by\u0142 jeszcze nieczynny. Jaszczur Rudek oczywi\u015bcie \u201eoplu\u0142\u201d nas wod\u0105 (zamiast jedwabn\u0105 nitk\u0105), a my schronili\u015bmy si\u0119 w podcieniach Dom\u00f3w Tkaczy. Do jednego z nich uda\u0142o si\u0119 nawet zajrze\u0107 i obejrze\u0107 zabytkowe sklepienia, ale d\u0142ugo tego ogl\u0105dania nie by\u0142o ze wzgl\u0119du na zapach \u2013 chyba r\u00f3wnie zabytkowy. Za to z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 odpocz\u0119li\u015bmy na \u0142aweczkach w\u015br\u00f3d gazon\u00f3w z kolorowymi kwiatami na Zau\u0142ku. Przechodzimy przez mostek i stajemy przed Kaplic\u0105 Loreta\u0144sk\u0105 i Kalwari\u0105. Brakuje figur, niszczej\u0105 monumentalne schody, Ogr\u00f3jec w kt\u00f3rym by\u0142y figury modl\u0105cego si\u0119 Jezusa i \u015bpi\u0105cych aposto\u0142\u00f3w jest tak zaro\u015bni\u0119ty krzakami, \u017ce nawet nie wiadomo czy te figury jeszcze tam s\u0105. Jest za to tablica, informuj\u0105ca \u017ce Kaplica le\u017cy na Og\u00f3lnopolskim Szlaku Kaplic Loreta\u0144skich… Oelberg wielkimi literami wo\u0142a RATUNKU! Humory nam si\u0119 poprawiaj\u0105, gdy dochodzimy do \u201emostu z pelargoniami\u201d i ustawionej przy nim kamiennej bramie z dawnego ogrodu W.W.Klambta. Co\u015b si\u0119 te\u017c dzieje przy remontach dom\u00f3w nad W\u0142odzic\u0105. Pozdrawiamy kolejnego Nepomucena i przechodz\u0105c przez tworzony w\u0142a\u015bnie teren rekreacyjny pod ko\u015bcieln\u0105 skarp\u0105, wchodzimy na ulic\u0119 Martw\u0105. Mijamy Dw\u00f3r G\u00f3rny, nie podchodz\u0105c do zabytkowego portalu bo odstraszaj\u0105 bujne pokrzywy, op\u0142otkami i na skr\u00f3ty dochodzimy do Bohater\u00f3w Getta i Pod Filary. Tu czeka na nas u\u015bmiechni\u0119ty szef z lodowymi pucharkami i zimnymi napojami do wyboru. Pod Filarami sp\u0119dzili\u015bmy mi\u0142\u0105 godzink\u0119 i czas by\u0142o zbiera\u0107 si\u0119 do domu. Zw\u0142aszcza, \u017ce zaczyna\u0142 kropi\u0107 deszcz i zbiera\u0142o si\u0119 na burz\u0119.
\nAnna Szczepan
\nNoworudzki Uniwersytet Trzeciego Wieku<\/p>\n
Str. 7 w numerze 342 tygodnika \u201eNoworudzianin\u201d dost\u0119pny w<\/span> archiwum<\/a>.<\/p>\n